Oproep: Wat moet het Vlaams eenzaamheidsplan volgens jou bevatten?

Oproep: Wat moet het Vlaams eenzaamheidsplan volgens jou bevatten?

eenzaamheid

Eenzaamheid stond nog nooit zo sterk in de kijker. Als antwoord daarop is de Vlaamse Regering aan de slag met het opstellen van het Vlaams eenzaamheidsplan 2021-2024. De Vlaamse Ouderenraad denkt momenteel volop zijn aanbevelingen voor het eenzaamheidsplan uit. Laat ons weten welke punten volgens jou mee in het eenzaamheidsplan moeten komen! 

Focus op zorgzame buurten, bewustzijn verhogen en goede praktijken delen

Met het eenzaamheidsplan wil de Vlaamse Regering initiatieven nemen om eenzaamheid tegen te gaan. De doelstellingen van het plan zouden vooral gaan over het bewustzijn rond eenzaamheid verhogen, investeren in zorgzame buurten en goede praktijken delen.

Insteken Vlaamse Ouderenraad

Als spreekbuis van ouderen in het Vlaamse beleid wil de Vlaamse Ouderenraad de stem van ouderen in het eenzaamheidsplan laten weerklinken. Momenteel spreken we volop met onze leden onze inbreng voor het eenzaamheidsplan door. Tegelijk luisteren we graag naar wat jij ons kan vertellen!

Wat denk jij?

  • Wat is eenzaamheid voor jou?
  • Hoe gaan we eenzaamheid het best tegen?
  • Wat werkt voor jou? Wat werkt niet?
  • Op welke drempels bots jij?
  • Welke hulp kunnen bestaande initiatieven gebruiken?

Deel je kennis

Alle input is welkom! Deel je kennis, al dan niet anoniem, via het reactieformulier hieronder.

PLAATS EEN REACTIE

Dugernier Arlette 16 april 2021 | 17:35

Het organiseren van gezamenlijke middagmaal, in een lokaal dienstencentrum of in een cafetaria van een verzorgingstehuis.
Zo leer je mensen kennen, en ben je ook verplicht om je op te kleden, en een wandeling te maken.

Geneviève 17 april 2021 | 16:00

Eenzaamheid maakt integraal deel uit van mijn leven, zoals voor iedereen, vermoed ik. Wat mij helpt is: die eenzaamheid te durven aanzien, het pijnlijke of het gemis van dat moment niet vermijden. Het zou mij ook helpen indien ik er met andere mensen kon over spreken, maar in mijn aanvoelen rust daar een zeker taboe op. Als je je eenzaam voelt, is er misschien wel iets mis met jou.
Ik voel me eenzaam vooral als er niemand rond mij is met wie ik kan delen wat er dat moment echt toe doet voor mij. Ik voel me soms erg eenzaam tijdens activiteiten, wandelingen, lezingen, zelfs gezamenlijke maaltijden als ik op dat moment met niemand kan delen wat er mij bezig houdt. Sinds corona slaat dat gevoel ook gemakkelijk toe wanneer ik dagenlang alleen thuis ben zonder de mogelijkheid simpelweg met mensen samen te zijn, ook zonder dat er enige vorm van interactie is.

Christiane 17 april 2021 | 19:56

Zit je aan een tafel, naast onbekenden of mensen met wie je weinig of geen aanknopingspunten hebt, dan ga je er niet veel aan hebben, wellicht zelfs weinig zin om terug te komen.
Wie een dieet moet volgen, waar geen rekening mee wordt gehouden, blijft wellicht liever gewoon weg.
Heb je rust en concentratie nodig bij het eten, dan kan je niet tegelijk babbelen.
Eten vind ik dus niet de beste manier om contact te leggen met andere mensen.

Peter van Everbroeck 16 april 2021 | 17:37

Wat is eenzaamheid voor jou? Het gevoel van alleen te zijn op de planeet.
Hoe gaan we eenzaamheid het best tegen? Door zaken te doen met anderen.
Wat werkt voor jou? Wat werkt niet? Drukte en veel volk werkt niet; een goed gesprek wel.
Op welke drempels bots jij? Drempels gebrek aan initiatief.
Welke hulp kunnen bestaande initiatieven gebruiken? Interessante lezingen, groepen.

Joke 17 april 2021 | 7:28

Ik ben het helemaal eens met jou.
Maar hoe begin je eraan?

Claire 19 april 2021 | 13:11

's ochtends opstaan en naar buiten kijken en nog eens kijken en zien hoe alles zich weer vernieuwd heeft en gegroeid is .... verbazingwekkend ... en ook dat kan bij jezelf

Sansen Claire 16 april 2021 | 17:38

Eenzaamheid - alleen zijn - hoeft niet negatief te zijn. Eindelijk eens tijd om te lezen, naar muziek te luisteren, niet urenlang bezig te zijn met koken en huishouden voor anderen enz. Misschien moet dat ook eens benadrukt worden.
En er zijn ontzettend veel mogelijkheden - georganiseerd door gemeente of andere instellingen - om deel te nemen aan activiteiten naar eigen behoefte. Zoals ik eens las in het 50plus magazine : "Het leven is een feest maar je moet zelf de slingers ophangen." Ook als je ouder bent, kun je dan met eigen mogelijkheden en een beetje pushing power !! En ja leuke dingen kosten wat moeite !

Herman 1 mei 2021 | 20:37

Inderdaad, eenzaam hoeft absoluut niet als problematisch aanzien te worden.
Als eenzaamheid echter een ongevraagde gegeven is mag (of moet) aan alle niveau’s gedacht worden om hieraan tegemoet te komen. kleinschaligheid en laagdrempeligheid moeten hier sleutelwoorden zijn. Buren, familie, vrienden, vaste hulpverleners als belangrijkste indicatoren én deelnemers in de oplossing.

Deconinck 16 april 2021 | 17:45

Eenzaamheid is een subjectief gegeven dat zowel ouderen als jongeren treft, drukte garandeert geen ophef van eenzaamheid, attente relaties (buren, vrienden, kinderen) zijn de volgens mij de beste remedie om deugddoende ondersteuning te bieden, dit hoeft niet ingekapseld te zijn in een speciaal moment maar zou bijna een ingebouwde attitude moeten zijn, empathie hoort thuis in maatschappelijke vorming en dus in het onderwijs.

Maes R 16 april 2021 | 17:51

Eenzaamheid voel ik als ik niemand heb om mijn belevenissen mee te delen of als ik dat niet kan vernemen van anderen (familie of vrienden).
Kansen scheppen om contacten te leggen bv in een dienstencentrum dat gemakkelijk bereikbaar is voor ouderen zoals wij.
Wat werkt: een wandeling plannen, een fietstocht, interessante informatie kan ook van de leden komen bv vertellen over hun hobby e.a.
Momenteel moet ik de fiets of de bus nemen om het dienstencentrum te bereiken. Het busje dat vroeger reed rijdt in deze tijd natuurlijk niet.
Hulp: mensen zijn nogal egoïstisch. Ik heb het nog niet ondervonden maar mijn ouders die over geen auto beschikten werden echt niet gemakkelijk gevraagd om mee te rijden zelfs niet door moeders eigen zuster. Ik vond dat echt niet mooi.

François 16 april 2021 | 18:00

Om ouderen te koesteren
spreek over de tijd van vroeger
tijd van armoede, oorlogen, kermissen, dansen
Je ziet dat zij dan los komen
soms met een traan, ook met een lach, en soms kwaad
maar ze kunnen hun verhalen dan vertellen en zijn ze los dat moment

Degryse 16 april 2021 | 18:24

Eenzaamheid? Afgesloten zonder vrienden en mensen om je heen

Oud worden en nooit meer gehoord en ernstig genomen worden zelfs al ga je gewoon iets normaals banaals kopen. Men ziet je niet staan en praat over je hoofd heen en beslist wat hoegenaamd schijnbaar goed is voor je. Terwijl niemand vraagt wat wil je wat vind je lekker, goed, beter of minder of heb je misschien al ervaring met dit of dat enzovoort. Die eenzaamheid sluipt binnen vanaf heel vroeg zelfs voor je helemaal alleen bent zonder partner...

Elisabeth De Smidt 16 april 2021 | 18:37

Eenzaamheid is noodgedwongen te veel tijd in isolement doorbrengen omdat je alleenstaande bent met kotstudente en niet genoeg middelen overhoudt voor het maken van uitstappen, sociaal en cultureel leven. De pandemie versterkt dat gevoel doordat je ook angstig bent voor besmetting. Mensen hebben nood aan laagdrempelig contact met betaalbare consumpties en betaalbare workshops en divers vrijetijdsaanbod op maat van ieders portemonnee.

Luc 16 april 2021 | 19:00

Eenzaamheid, eenzaam zijn, niemand rond u hebben, van alles en iedereen afhankelijk zijn. Iedere maand rekenen en rekenen om toe te komen, maanden wachten tot er nog eens een index is, alles die duurder en duurder aan het worden is, bij niemand terecht kunnen en als laatste hopen dat het niet lang meer zal duren eer je sterft. Want wat is het leven nog, iedere dag hetzelfde, opstaan, wassen en scheren, koffie drinken, medicatie nemen en daar dan zitten, op de middag tasje soep en eten, dan slaapje doen, koffie drinken, wachten dat er niemand zou telefoneren of eens langskomen, tegen de avond beetje eten, als er iets is dat nog de moeite is om naar te kijken beetje tv aanzetten en dan medicatie nemen en bedje binnen, van ezels dromen en wachten tot de volgende morgen. En ik denk geen alleenstaand geval te zijn.

Wilfried 16 april 2021 | 22:30

Gezien we in een digitaal tijdperk gekomen zijn, zou het interessant zijn dat groepen ouderen samen komen om ervaring uit te wisselen. Geen cursussen. Wel geleidelijk aan. Dit bestaat al maar veel te weinig. Dit is een taak van seniorengroepen en dienstencentra.

Mercedes 16 april 2021 | 22:52

Eenzaamheid ontstaat wanneer er geen andere mensen in je omgeving, vriendenkring, familie bestaan die je begrijpen. Iedere mens beschikt over eigen brein en net als de vingerafdruk is dat uniek. Wanneer iemand eenzaam wordt als gevolg van het anders zijn, anders denken dan de omgeving die hij frequenteert dan moet voor deze mensen een dienst bestaan waar oproep kan bestaan naar een gesprekspartner, een pennenvriendin (ik merkte als opvoedster in de school waar ik 40 jaar in dienst was dat zaken opschrijven kon helpen om zaken te ontwarren). Alleen zijn is niet hetzelfde als eenzaam zijn. Ik verduidelijkte dit bij aanvang van mijn reactie. Misschien is het zoeken naar een naald in een hooiberg, er moet dus een vragenlijst ter beschikking gesteld worden waarop specifieke interesses bekend gemaakt worden. Het is ook belangrijk dat mensen over middelen beschikken waardoor ze kunnen deelnemen aan activiteiten die hen interesseren. In deze groepen kunnen ze misschien een zielsverwant vinden. Ik weet niet of er pennenclubs bestaan, maar met dit initiatief zou ik starten om mensen dichter bij elkaar te brengen. Mooi briefpapier aanbieden, pennen, bijzondere postzegels maar zeker niet commercialiseren. Het moet verfijnd blijven. Ook zou ik reeds in de scholen beginnen met het aan elkaar schrijven en ook vooral af van die sociale media. Er moet goed omschreven worden, er moet een reglementering aan verbonden worden en een bescherming voor mensen die zich erop toeleggen. Het moet veilig voelen. Er is werk aan de winkel, mensen mobiliseren die willen helpen met het posten van deze brieven, misschien de postbode betrekken. Ik veronderstel dat niet iedereen tot het postkantoor geraakt en ook moeten er terug postbussen in het straatbeeld komen. Misschien lijkt dit utopisch, maar: wie schrijft die blijft! Ook belangrijk mensen uit hun beperktheid te laten komen, deel nemen aan activiteiten, maar altijd moeten mensen voelen dat ze beschermd worden, beschermd van pesterijen of gemeenheid. Zelf ben ik niet eenzaam, maar ik ben wel veel alleen. Ik leerde creatief om te gaan met gevoelens en noden al van toen ik heel klein was. Ook dat is belangrijk: het kind en zijn behoeftes om geluk te kunnen vinden moet het de weg aangeleerd worden en dat is zeker niet het oefenen in het kennen van geloofsteksten! Godsdienst daarvan kunnen we gebruiken dat het een groep kan sturen, maar ook deze mensen hebben allen een uniek brein...

Dirk 17 april 2021 | 9:11

Hier en daar een boom of enkele bomen plaatsen met een bank eronder.

Arlette 19 april 2021 | 18:05

Dat is een heel goede opmerking. Mensen begroeten en een gesprekje beginnen. Lukt het niet van de eerste keer, blijven proberen. Je ziet soms mensen openbloeien.

FW 17 april 2021 | 9:38

Eenzaamheid is als je niemand meer hebt, geen vrienden, geen familie, om eens te bellen, om hulp kunnen vragen voor iets kleins te doen, bvb. een zwaar object helpen opheffen in je huis, niemand op je begrafenis die jou zal missen later...en dat bestaat meer dan je denkt!

Gertie 17 april 2021 | 10:05

Jammer dat de positieve aspecten van alleen zijn (zoals reflectie, zelfstudie, rust etc) en de (nieuwe uitdagingen) mogelijkheden ervan niet voldoende belicht worden... Eenzaamheid daarentegen wordt dikwijls al vroeg bepaald door het gevoel dat al van in de kindertijd wordt meegegeven van: "Ik ben niet genoeg, ik ben niet voldoende...Ook niet op mezelf" én door het vroege (onverwerkte) verlies van iemand waar je een liefdevolle band mee had. Het verlies kan ook symbolisch zijn. Ook benadrukken in de opvoeding en onderwijs dat zelfliefde belangrijk is, zou een stuk minder eenzaamheid in de toekomst veroorzaken.

Malou 17 april 2021 | 10:42

Mensen die vereenzamen, melden zich vaak niet zelf en hebben de neiging zich juist terug te trekken. Om te voorkomen dat problemen verergeren is het daarom van belang dat professionals en vrijwilligers voldoende zijn uitgerust om eenzaamheid in een zo vroeg mogelijk stadium te signaleren en bespreekbaar te maken. Mogelijke oplossingen:

-Passende ondersteuning bieden. Zowel praktisch als moreel naargelang situatie (bijvoorbeeld bij overlijden partner, ziekte, enz)
-Versterken sociale vaardigheden (bij pensioen vallen veel contacten weg, hoe nieuwe vriendenkring opbouwen, ...)
-Zorgen voor afleiding (meedenken bij een zinvolle dagbesteding)
-Hulp aanbieden bij vinden van betekenisvolle contacten of sociale rol
-Regelmatig contact houden
-Bieden van ontmoetingsmogelijkheden met activiteiten zowel voor laag- als hoogopgeleide mensen
Vooral: Gebruik talenten, vaardigheid en kennis van ouderen bij de organisatie van activiteiten, bij dienstencentra, gemeentelijke diensten, ....

Christiane 17 april 2021 | 20:09

Positieve contacten bij een gemeenschappelijke activiteit, de mogelijkheid iemand te helpen (met woord of daad), het gevoel dat je bij de groep aanwezige mensen hoort, door hen aanvaard en erkend wordt, dat er met jou rekening wordt gehouden, zijn allemaal omstandigheden die tegen eenzaamheid helpen.
Alleen zijn kan deugd doen, zolang je bij andere mensen kan aansluiten wanneer en zoals je het wilt. Anders ga je je snel geïsoleerd en eenzaam voelen.

Koen 18 april 2021 | 14:34

Ooit hoorde ik de uitspraak 'Ik ben niet eenzaam, maar ik ben wel dikwijls echt alleen'.
Eenzaamheid lijkt dus erger dan het alleen zijn, wat vooral ervaren wordt na verlies van een geliefde.
Misschien helpt tegen eenzaamheid vooral "aandacht". Dit kan door aanwezigheid, maar ook door elk contact waar luisteren bij hoort.
Eenzaamheid is een vraag naar wederkerige warmte, tussen alle generaties. Vanuit de oudere kan het de warmte van de glimlach zijn, bij het kijken naar een spelend kind.

Ronny Lammens 21 april 2021 | 12:46

Samen bewegen met gym en dans, biljarten, kaarten, breien, wandelen, samen luisteren naar muziek of voordracht.
Kortdurige contacten zoals iemand een goede dag wensen.

Jos Verhulst 22 april 2021 | 11:29

Vooreerst zou elk dorp, gehucht of wijk moeten beschikken over een gemeenschapsruimte, hoe bescheiden ook, waar mensen geregeld mekaar kunnen ontmoeten voor een babbel, een tas koffie, een kommetje soep met boterham gecombineerd met wat ontspanning en nuttige informatie. Hiermee ga je het buurtgevoel sterk verhogen. Actieve buurtwerking moet ermee voor zorgen dat iedereen de kans krijgt om erbij te zijn.
Ook de ervaring met het oprichten van "buurtpunten" kan een belangrijke bijdrage zijn om het gebrek aan aanbod van basisgoederen wat te compenseren en sociale cohesie in de buurt te verhogen. Bij dit alles kan de lokale overheid sensibiliseren , faciliteren en ondersteunen.

kris 27 april 2021 | 15:22

Vooral spreken kan helpen en vooral spreken zonder druk van wat je allemaal wel kan (moet) doen om je minder eenzaam te zijn . Vrij spreken , babbelen kunnen vitaminen zijn !!

Nicole 3 mei 2021 | 19:31

Altijd, altijd vrije toegang tussen ouderen en hun kinderen. Mits creatieve aanpassingen qua veiligheid moet dit mogelijk zijn omdat het past in ons waardensysteem .

Paul 8 mei 2021 | 15:46

In deze tijden inzetten op mediawijsheid en digitale toegang voor iedereen en voor ouderen in het bijzonder. Niet als vervanger van directe, lijfelijke contacten. Wel als zeer handige en noodzakelijke aanvulling in deze tijden waarin dienstverlening en contacten onvermijdelijk ook digitaal zullen blijven verlopen (ook als de pandemie luwt).

Georgette 9 mei 2021 | 17:48

Als oudere niet alleen met oude personen omgaan, doch ook met personen van andere leeftijd, zelfs met kinderen. Zich niet opdringen, doch aanhoren wat personen van jongere leeftijd en zelfs kinderen u willen zeggen of vertellen. Trachten mee te leven met hun vreugden, verdriet of problemen, zonder zich te bemoeien. Eventueel met goede raad bijstaan.
Degelijke voetpaden moeten worden aangelegd en onderhouden, zodanig dat oudere personen zich buiten en in de straten gemakkelijk kunnen verplaatsen met hun rollator, rolstoel of wandelstok en dat ze contact kunnen hebben met andere oudere personen, jongere volwassenen, kinderen en buren.

Alex 10 mei 2021 | 11:00

Enkele decennia terug was er in Ittre (Waals-Brabant) een huisdokter. Hij kreeg regelmatig senioren op consultatie die ploegen over hun fysiek. Die stuurde hij door naar de kinesist. En die kinesist raakte gefrustreerd over zijn werk: hij kon die mensen amper helpen. Vijf of tien beurten bewegen, het hielp iets, maar niks fundamenteel. De kinesist zocht naar oplossingen, en zo werden 'Les seigneurs d'itter' geboren. Het werd een vereniging voor senioren met wekelijks een paar sportevenementen - de kinesist reserveerde een deel van de sporthal op maandagvoormiddag, en was daar zelf ook aanwezig - en een georganiseerd aanbod van culturele activiteiten - met de bus vanop verschillende ophaalpunten samen naar een optreden... Sport en cultuur, het bleek een wondercocktail voor de senioren van Ittre. Er ontstond gemeenschapsgevoel, er waren uitdagingen om fit te blijven, cultuur scherpte de verfijning aan... De dokter had er zelfs statistiekjes over: mensen bleven in Ittre langer gezond, langer thuiswonen, hadden op het einde van hun leven een kortere aftakelingstijd dan elders. Als we iets willen doen tegen eenzaamheid, laat het dan met degelijke inhoud zijn. Het verhaal van Ittre kan inspireren, de seniorenorganisaties kunnen zich actief daarop richten, de overheid zou kunnen ondersteunen met sportbegeleiders (evt. ook cultuurbegeleiders). Mensen fit en mondig houden, is een mooi tegengif tegen vereenzaming, denk ik. Dank voor uw aandacht!

Nadia Heynderickx 10 mei 2021 | 23:52

Het in de kijker zetten van thuishulp, zorgkundige is belangrijk . Veel zorgbehoevenden kennen deze hulp nog niet en wat zij allemaal kunnen en mogen doen. Niet alleen hulp in huis, maar ook begeleiding naar dokter, ziekenhuis, etc.. Door corona merk ik , als verzorgende in de thuiszorg, hoeveel mensen er nu nog meer eenzaam zijn en nood hebben aan die babbel over hun dagdagelijkse problemen.

Inneke 11 mei 2021 | 18:33

Ik kan enkel vaststellen dat hier in de buurt vereenzaming wel in de hand gewerkt is door tal van factoren. Vroeger was het dienstencentrum hier in de buurt ook een bruisend hart in de buurt. Een bruisend hart van een zorgzame buurt, een volkse, gevarieerde buurt. Iedereen kwam met plezier het dienstencentrum binnen wandelen want er was een enorm gevarieerd cultureel aanbod waarvan iedereen kon genieten. Er werd zeer veel georganiseerd en het dienstencentrum was een belangrijk onderdeel in de buurt. Oud en jong, arm of rijk...iedereen wandelde spontaan binnen, voor een praatje, een drankje, voor heel veel gezelligheid. Nu er waren heel veel faciliterende factoren die helaas wegvielen. Het stedelijk wijkkantoor met diensten als Opsinjoren, het stedelijk wijkoverleg, het buurttoezicht, sociale dienst en de dienst bevolking was ingebed in de buurt zelf. Ze waren echt vlakbij gelegen en de mensen in de buurt waren persoonlijk gekend. De mensen van buurttoezicht kwamen in het dienstencentrum en waren constant zichtbaar in de buurt en hadden een vertrouwensband met de mensen in de buurt. Mensen uit de buurt werden persoonlijk uitgenodigd voor de vergaderingen van het Stedelijk wijkoverleg, vooral ook de ouderen. Ze werden betrokken bij bewonersparticipatie en inspraak, overleg rond de buurt. Er was een intensieve, positieve samenwerking tussen de diverse spelers op het veld. Het dienstencentrum met aanpalende serviceflats, sociale woningen, stedelijke diensten, het buurthuis wat helaas werd afgeschaft...wat eigenlijk in de buurt sociale lijm betekende. Dat richtte men sinds enkele jaren terug op maar je merkt een andere doelgroep daar. Ook de politie, de eigen wijkagent, het eigen politiekantoor wat naast het Stedelijk wijkkantoor lag verdween. Dus veel weer minder kennis van de buurtbewoners, minder blauw op straat, een direct aanspreekpunt dat ook verdween. Openbaar vervoer werd omgelegd waardoor iets minder mobiele bewoners niet meer zo makkelijk een terrasje in de stad kunnen gaan doen omdat ze verder moeten gaan voor de tramhalte. Helaas verdwenen ook heel wat gevestigde kleinhandelaars met absoluut hun waarde, weer persoonlijk contact met hun klanten en thuisleveringen die wegvielen. Zelfs grote winkelketens, jawel allemaal tegelijk, uit de directe buurt zijn nu jaren gesloten omwille van verbouwingen waardoor mensen moeilijker naar de winkel kunnen zelf en aangewezen zijn op betalende hulp. De banken verdwenen uit het straatbeeld. Geen bankdirectie meer die de persoonlijke contacten met de mensen kunnen onderhouden en kunnen adviseren. Willen of niet moet iedereen mee met de digitalisering en de automatisering en ondanks de meer eenvoudige, vluchtige contacten worden hierdoor directe contacten vaak beperkt. De boerenmarkt was vroeger in de straat achter het dienstencentrum. Zulk gezellige beleving en weer een smeltkroes van jong en oud, diverse nationaliteiten en arm en rijk, kleurrijk, fleurig. Natuurlijk we leven het laatste jaar in het coronatijdperk met heel wat maatregelen die ook vooral ouderen troffen maar de buurt die eens zoveel vrolijkheid, toegankelijkheid, openheid veranderde wel in een beetje spookgedeelte waar je zoveel minder beweging zag. Geen supporters bij voetbalwedstrijden, geen biljartgroepen, petanquewedstrijden, terrassen in de tuin met veel volk uit de buurt, geen zang en dans, optredens tot in de vroege uurtjes. Het is een tijd van eenzaamheid voor iedereen geweest natuurlijk...maar het overviel me hier extra als ik door deze wijk liep. Nu helaas schafte men jaren geleden ook een project als" Aandacht voor senioren" af. Eigenlijk een project waar zeer veel potentieel in zat en waar gouden vrijwilligers in zaten. Ik betreur eveneens dat thuisverpleegkundigen en zorgkundigen steeds minder tijd voor hun mensen krijgen. Ondanks de politieke beloften die er nu zijn worden er nu contracten afgesloten beneden alle peil en dat is zo betreurenswaardig. De tekorten in de zorg worden niet veroorzaakt door de ouderen maar wel degelijk door de onmenselijkheid in het beleid waardoor zorgpersoneel massaal afhaakt. Het gericht inzetten van thuiszorgpersoneel zou ervoor kunnen zorgen dat mensen langer thuis kunnen blijven en minder eenzaamheid moeten ervaren. Deze mensen zouden mensen veel langer moeten kunnen echt ondersteunen bij deelname aan het sociale buurtleven, aan het geïntegreerd samenleven. Niet enkel op papier maar ook in de werkelijkheid. Als je een half uur krijgt om voor uw klant boodschappen te doen terwijl je al veel verder moet lopen, zal je helaas minder geneigd zijn om de persoon met bijvoorbeeld een beperking mee te nemen omdat je anders in tijdsnood komt terwijl het eigenlijk essentieel is om mensen zoveel mogelijk te betrekken en inspraak te geven. Men moet terug dringend investeren in eerlijkheid, menselijkheid en kwaliteit en minder in privatisering, commercialisering, kwantiteit en het consumeren van mensen. De economisering is in deze sector zoveel te ver gegaan. Hulpverleners, zorgverleners zouden hierin veel meer politiserend moeten werken. Zulke zaken signaleren in plaats van te zwijgen uit angst voor jobverlies of voor de eigen positie. Vroeger had je zaken als Home-Info, de Rusthuistelefoon waarbij mensen zaken konden melden...veel initiatieven verdwenen. De illusie van inspraak wordt vaak gegeven, bewonersraden en participatieraden maar in hoeverre wordt er concreet nagegaan wat er mee gebeurd en wie doet dat? Men moet vaak veel beter nadenken voor men organisaties, initiatieven gewoon doet verdwijnen want dit heeft consequenties voor veel mensen. Om eenzaamheid te doorbreken is er menselijkheid nodig, tijd en luisterbereidheid, inspiratie, verbinding, verrassing, verwondering, tederheid, interesse, vuursprankeltjes die doen sprankelen...maar vooral gewoonigheid, menselijkheid, er zijn. Heel veel zaken waaraan de dag van vandaag helaas voorbij gegaan wordt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
Toegevoegd op 16 april 2021